a non-person

woody allen izledim bütün hafta. bütün filmlerinde -rol alsa da, almasa da- woody allen'ı görmek çok mümkün. çevresine uyum sağlamak için çevresindekilerin şeklini alan, "bukalemun insan" olarak teşhis edilmiş "zelig", izlediklerimin arasında beni en etkileyen oldu. aslında şimdi böyle yazınca çok çiğ bir gönderme ama woody allen filmlerinde göndermelerini çok dolaylı yapmıyor zaten. hicvedilen konu genelde çok net oluyor. bir de bu konuların üzerinden o dönemde henüz defalarca geçilmemiş olduğunu da göz önünde bulundurmak gerek.

filmde bazı replikler allen'ın dehasına hayran olmamı sağladı. filmlerinin çoğunda verdiği "çevremdeki kadınlar benimle deham yüzünden beraber oldular" mesajını kendime de sorgulatmadı değil bu durum=) ama woody allen, çok çirkinsin. sempatik bile değilsin, o derece. yine, çokça bahsettiğin sex yaparken televizyon izleyen kadın sendromunun başına neden geldiğini de anlamak zor değil. öte yandan cidden dahi adamsın. arkadaş kalalım.

az sonra okuyacakların, bence seni de anlatıyor beni de. kendin hakkında öyle düşünmüyor olabilirsin tabi.

...zelig'in öz varoluşu aslında bir var olmayıştır. kişilikten yoksun insani nitelikleri o kadar uzun zamandır hayatın hengamesinde kaybolmuştur ki, hep tek başına oturur, sessizce boşluğa bakarak... bir sıfır, bir gayri-insan, rol yapan bir ucube... bütün istediği uyum sağlamak, ait olmak, düşmanlarına görünmez olmak ve sevilmektir. ne uyum sağlayabilir, ne de aidiyet yaşayabilir. düşmanlarının denetimi altındadır ve umursanmadan durur...

woody allen, zelig(1983)