mimarlık çok başka bir disiplin. bir öğretmen, bir mühendis, bir doktor ne yapacağını biliyor. mezun olacak ve mesleğini icra edecek. mimarlık öyle değil. çünkü disiplin kendi içinde çok çatallı. her konuda fikir yürütmemiz gerekiyor, fakat hiç bir prensibin danışmanı değiliz. bu da sürekli sahanın dışına itilmemizi sağlıyor. kimse bize saygı duymadığından, yaptığı işi çok önemsediği halde önemsenmeyen bir güruh insan haline geldik. mühendis mandasına girenler oldu bu süreçte, ben de sizdenim, lütfen çenenizi kapayın dercesine. ya da sanat içerisinde boğulup, postmodernim lan ben, heykel yapıyorum, var mı diye halktan sıyrılanlar. napıyoruz lan biz, biz kimiz, nereden geldik diye kimlik bunalımına girmiş olan teorik kısmı saymıyorum bile. kısacası delirdik.
az önce odadan mail gelmiş, nasıl olur da expo 2020 için inciraltını seçersiniz, bize sordnuz mu, kime sordunuz diye.
çok da kızgınız.
adeta ben saksı değilim, en çok bana soracaksın, en çok ben! diyen erol büyükburçlarız.
sevgilerle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder