transparan

hayat, sanki başkalarının başına gelen bir şey. herkes kendi hayatının öznesiyken, ben başkalarının hayatının nesnesiyim.
her şey içimden geçiyor, bana dokunmadan. 
belki ben evde olmadığımdan siz de beni bulamıyorsunuzdur.
...
eve dönmeyeceğim. orada pek bir şey yok bana ait.
dışardayım. bakınıyorum. sizi izliyorum biraz.
 ...
çocukluğumdan beri çok sevdim sizi izlemeyi. gözlerimi dikip size bakıyorum. napıyorsunuz? nasıl bu kadar mutlu olup, nasıl üzülüyorsunuz? nasıl bağlanıyorsunuz ve bir de kuzum, neden o kadar çabuk inanıyorsunuz?
...
benim somutluğum seninki kadar somut değil belki de. katı olamadan buharlaşıyorum.
...
ne farkeder ki? midede karışmıyor mu hepsi?