hayatımın büyük bir kısmını bu teoreme olan inancımla geçirdim. çok küçük olaylara da, hayat görüşüne de uyarlanabilecek mega bir vizyondan bahsediyorum burada=)
teorem kabaca şu; puding uzun bir süre azimle karıştırılır, sonra 1 dakikadan kısa sürede oluverir. sen o süreçte umutsuzluğa düşersin hep, sütünü mü fazla koydum, bizim bardak acaba o bardaktan değil mi diye sorarsın. bu umutsuzluk sürecin bir parçasıdır. pes etmek istersin, olmayacak galiba, bari bardağa koyayım da kakolu süt olsun, içeriz ne güzel dersin. böyle de güzel aslında diye kendini avutursun.
ama bir anda oluverir. yaa, yaa...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder