önce yukarı 50 adım, sonra aşağıya, sağa ve sola, ve tekrar yukarıya

benimle alakalı olmayan benimle alakalı şeylerdeki umarsızlık payıyla, benim yaptığım başkalarıyla ilgili seçimlerdeki küstahlığın arasında gidip gelirken ellerim temiz olaydan çıkmaktı bütün derdim ama haliyle olmuyordu. kimseyi etkilemeden, herkesi etkilemek üzerine kurulu oksimoron bir hayat yolculuğunda çok devinim, hiç kazanım mottosuyla ilerliyordum. varacağım yer, epey sonra bunun gibi bir yer olacaktı, tıpkı o saçma "toplam yer değiştirme" sorularında olduğu gibi.
biliyordum.
durduramıyordum.