Sekiz Kırkbeş

şimdi efendim, mimarlık öyle bir durum ki, mimarınız istediği kadar yaratıcı olsun, siz kendi hayatınız konusunda garantici ve tutucuysanız, mimarın yaratıcılığı sadece bir baskı unsuru, bir zorlama olur size.

mesela şu odayı alıyorum,

aires mateus- casa areia

bizi düşünüyorum. burası sahildeki evimizin bir odasıymış. konu komşu gelince buraya buyur edip varoluşsal sorunlardan konu açıyormuşuz.  bütün aile lounge - chillout dinliyormuşuz, babam bile salatayla besleniyormuş o alternatif hayatımızda. / şu an babama ahşap bir küpe taktım kafamda, çok yakıştı. / ben her entelektüel ailenin çocuğu gibi karşılatırmalı edebiyat okumuşum. kardeşimse şu sıralar avrupa'da eğitimine devam ediyor ama şimdiden ileride çok yetenekli bir sanatçı olacağı belli.

her türlü yeni tecrübeye açığız. ama yine de her hayat alternatifimizde o oda annem için kumlu oda. ayağın hep kum oldu orada, onlarla salona gelme odası. 80 temizlikçimiz bile olsa, içeriye kum taşımak korkusundan artık girmeyi bıraktığımız oda. o oda olmayınca babam da küpesini çıkardı, salonda arif sağ çalıyor, annem akşama içli köfte yapacakmış, kardeşim de aradı, bugün eve gelmeyecekmiş.